โอ้น้องแม้ว น้องข้า พี่ลาก่อน
ขอลาจร ลาไกล ไปรอหนา
จากวันนี้ พี่ไม่ได้ อะไรมา
บุญมาช้า คว้าไม่ทัน พลันสิ้นลม

เพราะไม่รู้ ว่าต้องตาย เลยไม่คิด
ว่าความผิด ตามติดมา พาขื่นขม
เพิ่งมารู้ สว่างตา คราสิ้นลม
แทบจะจม อเวจี หนี้บาปบาน

ยมบาล ขานชื่อ อื้ออึงหมด
ร่ายรันทด ประวัติชั่ว กลั้วหลักฐาน
เถียงไม่ได้ ก้มรับกรรม คำประจาน
กลัวประหาร ก็ตายแล้ว แม้วช่วยที

นึกในใจ น้องแม้วข้า มาช่วยด้วย
ด้วยความซวย เคราะห์กรรม ทำเป็นผี
เพราะพี่ช่วย น้องชั่ว นะตัวดี
เจ้าอย่าหนี ทิ้งพี่ไว้ ตายคนเดียว

ยมบาล เร่งเร้า เจ้ารับมั้ย
ต้องจำใจ จนหลักฐาน ครั้นเสียวเสียว
จึงเงยหน้า ข้าทำไป ใช่คนเดียว
น้องมีเอี่ยว ทุกเรื่อง ที่เมืองไทย

ท่านตรัสตอบ รู้แล้ว แม้วมีส่วน
อย่าตีรวน ชวนเซ เที่ยวเฉไฉ
กรรมคราวนี้ ถึงครา ข้ารับไป
บาปของใคร ก็ของมัน ปันตามจริง

ท่านยังบอก ไม่ต้องกลัว ได้ทั่วถึง
น้องก็หนึ่ง ในเล้า เข้าเตาผิง
ถึงจะสู้ ถึงจะเต้น เป็นระวิง
เดี๋ยวก็นิ่ง ตายไป เพราะไข่ดัน

อันความชั่ว น้องยา หนาเป็นปึก
พี่ยังนึก ตายแล้ว แม้วน้องฉัน
เจ้าจะมา โกหกได้ อย่างไรกัน
เมื่อถึงวัน เจ้าลงมา คราสิ้นลม

โทษข้าน้อย กว่าเจ้า เข้าขุมหก
เจ้าจะตก ขุมไหนหนอ ที่พอสม
สมมติมั่ว ตัวพี่เป็น เช่นท่านยม
คงจะถม ขุมใหม่ให้ ใช้ลำพัง

ใช่ร่ำรวย ช่วยอยู่ได้ ไม่ลำบาก
แต่คงอยาก จับแยก แหวกดินฝัง
เป็นมนุษย์ สุดอุบาทก์ ทำชาติพัง
ยามถูกฝัง ต้องมีรัง นั่งเหนือใคร

อันว่าเปรต บาปหลาย ยังอายเจ้า
ยังจับเข้า หาพวก บวกสหาย
บาปขุมนี่ ชั่วขุมนั่น อยู่กันไป
เจ้าจัญรัย เกินปน ต้องคนเดียว

ยังพอมี เวลาหนา ใช่หาบุญ
แต่ช่วยตุน สหายชั่ว บอกทัวร์เที่ยว
ใช่อะไร กลัวน้องยา มาคนเดียว
เปิดขุมใหม่ เสียเที่ยว คนเดียวเซ็ง

ไอ้คางคกพอได้ใกล้ชั่วทัน
ไอ้วีระ อริสมันต์ นั่นไอ้เหวง
สเด็จพี่พร้อมพงษ์คนกันเอง
บวกไอ้เต้น ไอ้ฮุนเซน เป็นยังไง

น้องจะได้ไม่เหงายามเข้าปิ้ง
แล้วเลิกวิ่ง เลิกปูด พูดเหลวไหล
เวลาน้อง ใกล้หมดแล้ว แม้วน้องชาย
ยมบาล บอกข้าไว้ ให้เจ้าฟัง

ต้องไปก่อนนอนแล้วแม้วพี่เหนื่อย
เดินเรื่อยเปื่อย ลงหลุม เข้าขุมขัง
เห็นข้อความ นี้แล้ว แม้วคงฟัง
แต่ถ้ายัง ช่างเถอะแม้ว แล้วเจอกัน

นิราศ นรกรักน้อง (ฉบับแก้ไข)